Pyetjet që vijnë para pothuajse çdo seance — këtu me përgjigje paraprakisht.
Jo. Që nga Ligji i përgjithshëm i trajtimit të barabartë i vitit 2006, punëdhënësit në Gjermani nuk mund të kërkojnë foto, dhe shumë firma kërkojnë shprehimisht të mos dërgohet. Megjithatë është e zakonshme, dhe në shumë fusha një foto e mirë perceptohet pozitivisht. Kontrollo shpalljen — nëse s'thuhet asgjë, fotoja është vendimi yt i lirë.
Rregulli praktik: një shkallë më formale se ajo që vishet çdo ditë në profesionin e synuar. Veshjet njëngjyrëshe duken më të qeta se motivet në fotot e vogla, vijat e holla mund të dridhen kur zvogëlohet fotoja. Më e rëndësishme se gjëja më e shtrenjtë në dollap është që të të rrijë mirë dhe të mos ndihesh i huaj në të — parehatia duket te nofulla dhe supet.
I çelëti duket i hapur dhe neutral — zgjedhja e sigurt për formim, administratë dhe profesione shëndetësore. I errëti duket më serioz dhe jep më shumë thellësi, që u shkon pozicioneve drejtuese dhe biznesit klasik. Të dy funksionojnë; thelbësore është që sfondi të mbetet i qetë dhe të mos largojë vëmendjen nga fytyra.
Kontakti i drejtpërdrejtë me sy dhe një buzëqeshje e vërtetë, e vogël funksionojnë më mirë pothuajse në çdo fushë — miqësore, por jo e sforcuar. Buzëqeshjen artificiale e njeh kushdo, ndërsa një fytyrë krejt e palëvizshme duket shpejt refuzuese. Në studio merr udhëzime — askush s'duhet ta dijë këtë paraprakisht.
Më së shumti rreth dy vjet — dhe vetëm sa kohë që ende dukesh si në të. Një foto dukshëm e vjetruar zbulohet më së voni në intervistë dhe lë pikërisht atë përshtypje që duhej të shmangte.
Për përdorim privat shpesh po. Për aplikim rrallë: distanca e selfie-t i shtrembëron përmasat e fytyrës, drita e përzier e dhomës e bën lëkurën me njolla, dhe kuadri pothuajse kurrë nuk qëndron. Rezultati nuk duket i fotografuar keq, por joprofesional — dhe ky dallim kushton.
Për dosjen e aplikimit një prerje vertikale, për LinkedIn dhe Xing një katrore me kokën më afër. Të dyja dalin nga e njëjta pamje, por priten veçmas — në paketën Exclusive kjo është e përfshirë.
Aq sa ende ta njohësh veten. Hiqet ajo që është e përkohshme — një puçërr, një skuqje, një push në xhaketë. Mbeten rrudhat, nishanet dhe njollat e diellit. Një fytyrë e lëmuar duket gjithmonë artificiale në shikimin e dytë, dhe në intervistë atëherë ulet dikush tjetër.